Przezierność w projektowaniu wnętrz odnosi się do stopnia przepuszczania światła, wzroku lub wrażenia lekkości przez materiał, strukturę lub podział przestrzeni. Pojęcie to obejmuje zarówno fizyczne właściwości elementów (takich jak szkło, tkaniny, tworzywa), jak i ich percepcję wizualną, wpływając na odbiór głębi, intymności, prywatności oraz przestronności pomieszczeń. Jest to jedno z kluczowych narzędzi kształtowania relacji między strefami funkcjonalnymi, a także sposobu, w jaki użytkownik doświadcza wnętrza w ciągu dnia i nocy.
Definicja przezierności w kontekście wnętrza
Rozumienie przezierności materiałowej
Przezierność materiałowa opisuje stopień, w jakim dana powierzchnia przepuszcza światło i umożliwia częściową lub pełną widoczność tego, co znajduje się za nią. W projektowaniu wnętrz pojęcie to dotyczy przede wszystkim takich materiałów jak szkło, poliwęglan, pleksi, cienkie tkaniny, a także perforowane lub siatkowe panele. W odróżnieniu od pełnej przejrzystości, gdzie obraz za przegrodą jest czytelny i ostry, przezierność może wiązać się z rozmyciem konturów, filtrowaniem kolorów i zmianą intensywności światła.
Stopień przezierności jest w praktyce narzędziem regulacji relacji między prywatnością a otwartością. Zastosowanie elementów lekko przepuszczających światło i obraz pozwala na zachowanie poczucia kontaktu z resztą wnętrza przy jednoczesnym ograniczeniu bezpośredniego wglądu. W ten sposób projektant może równoważyć funkcjonalne potrzeby użytkowników z ich wymaganiami dotyczącymi komfortu psychicznego i akustycznego, mimo że sama przezierność nie zawsze idzie w parze z izolacją dźwiękową.
Przezierność jako kategoria percepcyjna
Poza aspektem czysto fizycznym, przezierność ma wymiar percepcyjny, zależny od tego, jak użytkownik odczytuje warstwy we wnętrzu. Nawet elementy, które obiektywnie nie są materiałami transparentnymi, mogą być postrzegane jako lżejsze lub bardziej otwarte dzięki swojej strukturze, kształtowi lub rytmowi (np. ażurowe ścianki, pionowe listewki, moduły lameli). Odbiór przezierności wzmacnia gra światła, kontrastu i koloru, a także ruch widoczny za warstwą filtrującą, który sugeruje obecność dalszej przestrzeni.
Wrażenie przezierności jest często wykorzystywane do budowania głębi i wieloplanowości w małych pomieszczeniach. Zamiast stawiać pełne ściany działowe, projektant stosuje struktury o częściowej przepuszczalności, co pozwala tworzyć sekwencje widokowe i prowadzić wzrok w głąb wnętrza. W ten sposób uzyskuje się efekt powiększenia optycznego, bez fizycznej zmiany metrażu, przy jednoczesnym zachowaniu czytelnego podziału funkcjonalnego.
Różnica między przeziernością, transparentnością i półprzezroczystością
Transparentność odnosi się do sytuacji, w której materiał przepuszcza światło w sposób zbliżony do idealnego, a widoczność jest niemal niezakłócona; klasycznym przykładem jest szkło float w drzwiach wewnętrznych. Przezierność stanowi pojęcie szersze, obejmujące zarówno pełną przejrzystość, jak i rozwiązania częściowo zasłaniające widok, ale wciąż przepuszczające światło. Półprzezroczystość z kolei to stan pośredni, gdy kontury i kolory po drugiej stronie są zmiękczone lub rozmyte, jak w przypadku szkła matowego, tkanin woalowych czy rolet dzień–noc.
W praktyce projektowej używa się tych kategorii zamiennie, jednak w słowniku projektowania wnętrz warto rozróżnić je dla większej precyzji pojęciowej. Przezierność pozwala ująć nie tylko parametry materiałowe, ale również sposób komponowania warstw, który wpływa na odbiór przestrzeni. Dla projektanta istotna jest możliwość płynnego stopniowania widoczności, od pełnego zasłonięcia po pełne otwarcie, tak aby dopasować charakter wnętrza do funkcji, pory dnia i oczekiwań użytkownika.
Funkcje przezierności w strukturze wnętrza
Przezierność pełni we wnętrzu kilka zasadniczych funkcji: porządkującą, scalającą, doświetlającą oraz dekoracyjną. Funkcja porządkująca polega na tworzeniu czytelnych, lecz nie hermetycznych granic między strefami, takich jak korytarz i salon, kuchnia i jadalnia czy aneks biurowy i część dzienna. Funkcja scalająca wiąże się z budowaniem poczucia spójności, dzięki któremu wnętrze postrzegane jest jako całość, nawet jeśli podlega podziałowi na mniejsze jednostki.
Funkcja doświetlająca jest szczególnie ważna w lokalach o niekorzystnym układzie okien lub ograniczonym dostępie światła dziennego. Zastosowanie przeszkleń, ażurowych ścianek czy lekkich tkanin pozwala na przenikanie światła w głąb pomieszczeń: korytarzy, garderób, stref roboczych. Z kolei funkcja dekoracyjna polega na tym, że przezierne materiały wprowadzają do wnętrza subtelne efekty wizualne – refleksy, cienie, miękkie załamania światła – które stają się integralnym elementem kompozycji.
Rodzaje i poziomy przezierności w elementach wyposażenia
Przezierność przegród: ściany, ścianki, drzwi
W obrębie przegród wewnętrznych przezierność uzyskuje się za pomocą przeszkleń w ścianach działowych, drzwi wewnętrznych z wstawkami ze szkła, stałych paneli z płyt poliwęglanowych, a także systemów ścianek modularnych z profilami aluminiowymi. W rozwiązaniach pełnych widok jest otwarty, co sprzyja komunikacji wizualnej między pomieszczeniami, lecz jednocześnie zmniejsza poczucie prywatności. Dlatego bardzo często stosuje się zestawienie elementów w pełni transparentnych z partiami półprzezroczystymi lub gładkimi.
W drzwiach wewnętrznych popularne są tafle szkła piaskowanego, ornamentowego lub ryflowanego, które rozmywają sylwetki, ale przepuszczają znaczną ilość światła. Ścianki działowe mogą być tworzone z modułów o zróżnicowanym stopniu przezierności: od całkowicie przejrzystych pól po pasy mleczne czy kolorowe. Takie zróżnicowanie pozwala kierować wzrok użytkowników w wybrane miejsca, eksponować fragmenty wnętrza, a inne dyskretnie maskować. Przykładem może być przesuwna ściana między kuchnią a salonem, której górna część jest przezierna, a dolna pełna, dzięki czemu blat roboczy pozostaje zasłonięty.
Przezierność tkanin: zasłony, rolety, panele tekstylne
Tkaniny są jednym z najłatwiejszych narzędzi regulowania przezierności we wnętrzu. Zasłony, firany, rolety rzymskie, panele ekranowe czy żaluzje plisowane mogą stopniowo filtrować ilość światła i zmieniać poziom wglądu do środka. Tkaniny o luźnym splocie, jak woal, len czy niektóre mieszanki syntetyczne, pozwalają na łagodne rozproszenie światła dziennego, tworząc miękką, przytulną atmosferę, przy równoczesnym poczuciu izolacji od zewnętrza.
Różnice w gramaturze i strukturze włókien wpływają na stopień przezierności. Grubsze, blackoutowe zasłony niemal całkowicie blokują światło, pełniąc rolę zasłony wizualnej i termicznej, podczas gdy lekkie kurtyny tekstylne umożliwiają stałą wymianę wizualną między wnętrzem a otoczeniem, szczególnie po zmroku, gdy światło działa od środka na zewnątrz. W aranżacjach nowoczesnych często stosuje się warstwowanie: cienka przezierna warstwa odpowiada za rozproszenie światła, a cięższa za wygodną regulację prywatności.
Elementy ażurowe i siatkowe
Do kategorii przeziernych elementów zaliczają się również konstrukcje ażurowe: regały bez tylnej ścianki, ścianki z lameli, panele frezowane, metalowe kratownice, a także płyty perforowane. Ich przezierność opiera się na proporcjach pomiędzy powierzchnią pełną a otwartą, wielkości i rytmie otworów oraz grze cieni powstającej przy oświetleniu bocznym lub górnym. Ażurowe podziały są szczególnie użyteczne przy wyznaczaniu stref w małych mieszkaniach typu studio, gdzie pełne ściany byłyby zbyt przytłaczające.
Konkretnym przykładem zastosowania ażurowej przezierności może być drewniany regał ustawiony między salonem a sypialnią, w którym otwory wypełnione są częściowo książkami, a częściowo pozostają wolne. Widok jest selektywnie filtrowany: niektóre fragmenty sypialni są widoczne, inne zakryte, ale oba pomieszczenia korzystają z wspólnego światła dziennego i pozostają wizualnie powiązane. Podobny efekt dają pionowe lamele drewniane lub MDF, instalowane jako przegroda między wejściem a częścią dzienną, które przepuszczają światło i ruch, ale rozbijają bezpośrednią linię wzroku.
Powierzchnie półprzezroczyste i rozpraszające światło
Powierzchnie półprzezroczyste obejmują takie materiały jak szkło matowe, akryl mrożony, płyty poliwęglanu komorowego, korian z odpowiednią grubością, a także cienkie materiały żywiczne. Ich zadaniem jest nie tyle pokazanie tego, co znajduje się za nimi, ile stworzenie świetlnej, rozmytej plamy, która sygnalizuje obecność przestrzeni lub źródła światła. Takie materiały często stosuje się w drzwiach do łazienek, jako wypełnienia frontów szaf, w zabudowie kuchennej czy w okładzinach sufitowych.
Stopień rozproszenia zależy od grubości, faktury, rodzaju wykończenia oraz koloru. Płyty w odcieniach bieli lub mleczne działają jak ekran dla światła, pomagając uzyskać efekt równomiernego, miękkiego doświetlenia. Z kolei barwne wypełnienia półprzezroczyste nadają wnętrzu charakter scenograficzny – kolorowe świetlne plamy zmieniają się w ciągu dnia w zależności od intensywności oświetlenia naturalnego i sztucznego. W pomieszczeniach biurowych stosuje się je dla uzyskania wizualnej lekkości i neutralności, przy jednoczesnej ochronie danych i wizerunku użytkowników.
Rola przezierności w kształtowaniu przestrzeni mieszkalnych
Kreowanie poczucia przestronności
W przestrzeniach mieszkalnych, szczególnie o ograniczonym metrażu, przezierność jest jednym z podstawowych narzędzi budowania wrażenia większej powierzchni. Zastąpienie pełnych ścian działowych przesuwnymi drzwiami ze szkła, ażurowymi panelami lub zabudową regałową pozwala na zachowanie ciągłości wizualnej pomiędzy pomieszczeniami. Oko swobodniej wędruje w głąb wnętrza, co redukuje wrażenie ciasnoty i nadmiernego podziału na małe pomieszczenia.
Przykładem może być mieszkanie typu open space, w którym salon, kuchnia i jadalnia funkcjonują jako jedna przestrzeń, a wydzielenie stref następuje jedynie za pomocą dywanów, oświetlenia i subtelnych przegród przeziernych. Transparentna witryna między kuchnią a jadalnią pozwala przechowywać naczynia i szkło, jednocześnie nie blokując światła ani nie zamykając widoku. Podobną rolę pełnią szklane drzwi do garderoby, które po zamknięciu porządkują obraz wnętrza, a po otwarciu optycznie poszerzają strefę sypialni.
Balans między prywatnością a otwartością
Mieszkania współczesne coraz częściej łączą wiele funkcji na niewielkiej powierzchni: praca, odpoczynek, przygotowanie posiłków, nauka, zabawa dzieci. Przezierność jest w tym kontekście rozwiązaniem umożliwiającym płynną regulację prywatności. Przykładowo, szklana ścianka między gabinetem a salonem pozwala pracującej osobie pozostać w kontakcie wzrokowym z domownikami, ale jednocześnie wyraźnie sygnalizuje granice strefy roboczej. Zastosowanie szkła matowego lub zasłon panelowych umożliwia czasowe zwiększenie izolacji, na przykład w trakcie wideokonferencji.
W sypialniach często stosuje się przegrody przezierne wobec łazienek lub garderób, co wprowadza efekt suite hotelowej i luksusowego połączenia funkcji. W takich przypadkach kluczowe jest precyzyjne dobranie stopnia przezierności, tak aby użytkownicy czuli się komfortowo i mieli kontrolę nad odsłanianiem lub zasłanianiem widoku. Rozwiązaniem są na przykład zasłony na prowadnicach ukrytych w suficie, rolety wewnętrzne w szkle lub dwustronne panele, które można obracać, zmieniając stopień otwarcia.
Przezierność a światło dzienne i sztuczne
Jednym z najważniejszych aspektów przezierności w przestrzeniach mieszkalnych jest relacja z oświetleniem. Elementy przezierne stają się kanałami, przez które światło dzienne przedostaje się do ciemniejszych stref: korytarzy, przedpokojów, garderób. Szklane wstawki w drzwiach wejściowych, górne naświetla nad ościeżnicami czy przeszklenia w ścianach wewnętrznych sprawiają, że wnętrze wydaje się bardziej przyjazne, pozbawione wrażenia zamknięcia w ciemnych kubikach.
W wieczornym scenariuszu światło sztuczne wchodzi w interakcję z przeziernymi materiałami, umożliwiając kreowanie efektów nastrojowych. Taśmy LED umieszczone za matowymi panelami czy szkłem strukturalnym tworzą miękkie linie świetlne, które wyznaczają kierunki przemieszczania się lub podkreślają wybrane elementy wyposażenia. Z kolei światło punktowe za ażurowymi panelami produkuje cienie o zróżnicowanej gęstości, co wprowadza do wnętrza dynamiczny rysunek i ożywia płaskie powierzchnie.
Przykłady rozwiązań we wnętrzach mieszkalnych
W małym mieszkaniu jednopokojowym częstym zabiegiem jest oddzielenie części sypialnianej od dziennej za pomocą stalowej ramy wypełnionej szkłem hartowanym lub poliwęglanem komorowym. Z jednej strony zapewnia to wizualny podział funkcji, z drugiej nie ogranicza przepływu światła z okna balkonowego w głąb pokoju. Dodatkowo do ramy można zamocować zasłony, które w razie potrzeby zwiększą intymność strefy łóżka.
Innym przykładem jest przedpokój pozbawiony bezpośredniego dostępu do okna. Zastosowanie szklanych drzwi do salonu oraz naświetla nad drzwiami do kuchni sprawia, że już po wejściu do mieszkania odczuwa się obecność naturalnego światła. W podobny sposób można rozwiązać problem ciemnej garderoby przylegającej do sypialni: przeszklone fronty szaf z matowym szkłem pozwolą na wprowadzenie światła, jednocześnie maskując nieporządek na półkach. W łazienkach natomiast, zwłaszcza tych położonych w głębi mieszkania, stosuje się świetliki rurowe lub przeszklenia górnej części ściany, które przekazują światło z sąsiedniego pomieszczenia.
Przezierność w przestrzeniach publicznych i komercyjnych
Wizualna komunikacja i identyfikacja
W przestrzeniach publicznych i komercyjnych, takich jak biura, hotele, restauracje czy sklepy, przezierność pełni ważną funkcję komunikacyjną. Przezroczyste lub półprzezroczyste przegrody umożliwiają wgląd w głąb lokalu, zachęcając użytkowników do wejścia i eksploracji. Jednocześnie pozwalają zaprezentować fragment oferty lub charakter działalności, bez konieczności pełnego otwierania całej przestrzeni na zewnątrz. Przykładem jest witryna sklepu, w której ekspozycja częściowo zasłania wnętrze, a częściowo je odsłania, budząc ciekawość przechodnia.
W budynkach biurowych przezierność przegród między korytarzem a przestrzeniami pracy wzmacnia wrażenie transparentności organizacyjnej i otwartości komunikacji. Przeszklone sale konferencyjne, gabinety i strefy spotkań umożliwiają obserwację życia firmy, jednocześnie dając możliwość zastosowania grafik, folii lub zasłon, które w razie potrzeby zwiększą dyskrecję. Taki balans jest kluczowy, aby przestrzeń była zarówno reprezentacyjna, jak i funkcjonalna oraz komfortowa dla użytkowników.
Bezpieczeństwo, orientacja i kontrola
Elementy przezierne pomagają w orientacji przestrzennej, co ma duże znaczenie w obiektach o złożonej strukturze, jak centra handlowe, kompleksy biurowe, szpitale czy budynki użyteczności publicznej. Dzięki przeszklonym ścianom, klatkom schodowym i balustradom użytkownik zyskuje wgląd w dalsze partie budynku i może intuicyjnie podążać we właściwym kierunku. Widoczność stref wyjść ewakuacyjnych, punktów informacji czy węzłów komunikacyjnych zwiększa poczucie bezpieczeństwa i kontroli nad sytuacją, zwłaszcza w warunkach dużego natężenia ruchu.
W przestrzeniach wymagających wzmożonej kontroli, takich jak recepcje, strefy ochrony czy pomieszczenia dla personelu, przezierność pozwala monitorować zdarzenia bez konieczności fizycznej obecności w każdej strefie. Przeszklenia działają wówczas jako medium obserwacyjne, przy czym projektant musi zadbać o właściwe proporcje pomiędzy nadzorem a komfortem użytkowników, unikając wrażenia ciągłej ekspozycji i braku prywatności. Rozwiązaniem jest łączenie przeziernych partii z pełnymi segmentami, które umożliwiają chwilowe wycofanie się z pola widzenia.
Przezierność jako narzędzie budowania marki
W lokalach komercyjnych przezierność ma również wymiar symboliczny i marketingowy. Restauracje z otwartą kuchnią wykorzystują przegrody ze szkła, aby pokazać proces przygotowania potraw i podkreślić wartości związane z autentycznością, jakością i przejrzystością działań. Biura co-workingowe eksponują przez przeszklone ściany strefy wspólne i miejsca pracy, promując ideę współdzielenia, sieciowania i wymiany inspiracji. Butiki luksusowe wykorzystują kontrolowaną przezierność witryn i przeszklonych gablot, aby budować atmosferę ekskluzywności przy jednoczesnej dostępności wizualnej.
Materiały przezierne mogą zostać zintegrowane z elementami identyfikacji wizualnej: logotypami, grafiką, kolorystyką marki. Folie mleczne, nadruki UV, podświetlenia LED czy strukturalne szkło z wtopionymi elementami pozwalają tworzyć unikatowe rozwiązania, w których przezierność łączy się z komunikatem marketingowym. Przykładem jest recepcja firmy, gdzie logo pojawia się na półprzezroczystej ścianie podświetlanej od tyłu, a wnętrze za nią jest jedynie delikatnie zarysowane, co buduje aurę profesjonalizmu i tajemnicy jednocześnie.
Przykłady zastosowań w obiektach publicznych
W bibliotekach i mediatekach przegrody przezierne między strefami czytelni, wypożyczalni i przestrzeni warsztatowych umożliwiają obserwację, a zarazem redukują hałas przy zastosowaniu odpowiedniej technologii szklenia. Użytkownicy widzą, gdzie odbywają się wydarzenia, a personel może monitorować ogólną sytuację. W hotelach szklane przegródki w lobby oddzielają strefy odpoczynku, pracy i gastronomii, nie tworząc jednak wrażenia labiryntu zamkniętych pokoi.
W muzeach i galeriach przezroczyste gabloty, podesty oraz podwieszone elementy ekspozycyjne pozwalają na oglądanie obiektów z wielu stron, przy jednoczesnej ochronie eksponatów. W przestrzeniach komunikacyjnych – jak holle wejściowe, przejścia między budynkami, mostki wewnętrzne – stosuje się balustrady szklane, które zwiększają poczucie otwarcia i doświetlenia. W obiektach sportowych, na basenach i w halach widowiskowych, przegrody przezierne pomagają zachować wizualny kontakt między strefą trybun, zapleczem a areną główną, ułatwiając koordynację wydarzeń.
Aspekty techniczne i projektowe przezierności
Dobór materiałów i parametrów technicznych
Projektowanie przeziernych elementów we wnętrzach wymaga uwzględnienia parametrów technicznych, takich jak odporność na uderzenia, bezpieczeństwo użytkowania, łatwość pielęgnacji oraz właściwości termoizolacyjne i akustyczne. Szkło hartowane i laminowane zapewnia wyższy poziom bezpieczeństwa niż szkło zwykłe, ponieważ w razie rozbicia rozpada się na drobne, mniej niebezpieczne fragmenty lub pozostaje związane folią. Poliwęglan i akryl są lżejsze od szkła, ale bardziej podatne na zarysowania, co wpływa na ich długoterminową estetykę.
Istotne są także parametry przepuszczalności światła oraz współczynnik odbicia. W pomieszczeniach mocno nasłonecznionych zbyt wysoka transparentność może prowadzić do przegrzewania i olśnienia użytkowników. W takich sytuacjach stosuje się szkło selektywne, przyciemniane lub wyposażone w powłoki odblaskowe, które redukują nadmiar energii słonecznej. W kontekście akustyki przezroczyste przegrody mogą wymagać dodatkowych rozwiązań, takich jak uszczelki, podwójne szklenie lub wprowadzenie sufitów i ścian o zwiększonej chłonności dźwięku, aby równoważyć twardość i odbijanie fal akustycznych.
Ergonomia widzenia i komfort użytkownika
Przezierność wpływa bezpośrednio na ergonomię widzenia. Wysoki kontrast między strefami jasnymi a ciemnymi, odblaski na powierzchni szkła oraz widoczne krawędzie szyb mogą prowadzić do zmęczenia wzroku, błędów percepcyjnych, a nawet kolizji. Projektant powinien zadbać o właściwe oświetlenie, unikając silnych punktowych źródeł światła skierowanych bezpośrednio na przezierne powierzchnie. Zastosowanie szkła o odpowiednim stopniu refleksyjności oraz matowych wykończeń krawędzi zmniejsza ryzyko mylenia przegród z wolną przestrzenią.
Ważna jest także kwestia poczucia ekspozycji i kontroli nad prywatnością. Zbyt duża ilość przeszkleń, zwłaszcza w pomieszczeniach intymnych, może powodować dyskomfort, nawet jeśli obiektywnie nie ma możliwości wglądu z zewnątrz. Dobrą praktyką jest projektowanie warstwowych systemów: stałe przegrody przezierne uzupełnia się o mobilne zasłony, rolety, ekrany czy panele, które użytkownicy mogą samodzielnie regulować. Pozwala to dopasować stopień otwarcia do chwilowych potrzeb, zmiany pory dnia czy liczby osób w pomieszczeniu.
Zagadnienia estetyczne: kolor, faktura, rytm
Aspekt estetyczny przezierności obejmuje dobór koloru, faktury i rytmu podziałów. Szkło całkowicie bezbarwne będzie neutralne, natomiast zastosowanie tafli o lekkim odcieniu zielonym, niebieskim, szarym lub brązowym wprowadzi subtelny filtr kolorystyczny do wnętrza. Półprzezroczyste panele tekstylne, żaluzje weneckie, siatki metalowe czy panele z tworzyw mogą mieć zróżnicowane stopnie nasycenia barwą, co pozwala modelować nastrój przestrzeni: od chłodnego i technicznego po ciepły i przytulny.
Faktura i rytm podziałów decydują o tym, jak światło i cień układają się na powierzchniach. Szkło ryflowane tworzy pionowe lub poziome smugi, które wydłużają optycznie przestrzeń, natomiast perforacje o kształcie geometrycznym generują powtarzalny wzór cieni na podłodze i ścianach. Rytmiczne powtórzenia lameli lub paneli półprzezroczystych wprowadzają porządek wizualny i mogą akcentować kierunek ruchu. Zestawienie różnych poziomów przezierności w jednym kadrze – od pełnych do całkowicie transparentnych – nadaje wnętrzu głębię i wielowarstwowość, co jest szczególnie cenne w aranżacjach minimalistycznych.
Integracja przezierności z systemami instalacji
Przezierność elementów wyposażenia ma także konsekwencje dla projektowania instalacji: oświetleniowych, wentylacyjnych, elektrycznych oraz multimedialnych. Prowadzenie przewodów za przeziernymi panelami wymaga większej dbałości o estetykę i porządek, ponieważ każde niedociągnięcie lub chaos kabli może być widoczny. Projektant powinien przewidzieć trasy ukryte w sufitach podwieszanych, podłogach technicznych lub w specjalnych kanałach montażowych. W przypadku podświetlanych przegród istotne jest dobranie odpowiedniego typu źródeł światła, tak aby uniknąć widocznych punktów LED i uzyskać równomierne rozproszenie.
Systemy wentylacji i klimatyzacji muszą być dostosowane do tego, że przezierne przegrody nie zatrzymują w takim stopniu powietrza jak ściany pełne. Może to wpływać na kierunek przepływu powietrza i konieczność innego rozmieszczenia nawiewników oraz kratek wywiewnych. W przestrzeniach biurowych i komercyjnych, gdzie stosuje się dużą ilość przeszkleń wewnętrznych, istotne jest uwzględnienie zysków i strat ciepła wynikających z nasłonecznienia i promieniowania przez powierzchnie szklane. Dzięki temu projektant może odpowiednio dobrać parametry systemów HVAC i uniknąć przegrzewania wybranych stref.